Bir albüm dinliyorum. Nazan Öncel. Aşk/ümit/ümitsizlik/acı/keder/sevgi/ne ararsan/ şarkıları. Ama kime yazılmış bilmiyorum. Bilmeyi de istemiyorum. Ben hayal etmek istiyorum. Belki kendi aşkıma sevgilime mal etmek istiyorum. Ya da her dinleyişimde eskilerden birisi gelsin gözümün önüne ne fark eder, şarkı beni anlatsın. Bana yazılmış ben yazmışım gibi. Herkes kendisini anlattığını sanmaz mı şarkıların? Ayşe/fatma/süheyla/ozan/mehmet/toygar ismini koymaz mı birinci tekil şahıslara?

Bir şarkıcı vardı. Hala var. Biriyle aşk yaşıyor. Her gittiği programda onun adı onun sanı sanki o da geliyor onunla. Yapışık ikizi gibi. Tamam kimse şarkılarını sokaktan geçen bir adama ya da kadına yazmıyor. Elbet herkes aşkını, acısını dile getiriyor. Ama kimse bağırmıyor o şarkıcı gibi. Ben şarkılarda kendi hüznümü görmek istiyorum. Elalemin Hüsnü’nü değil. Onu şenlendiren beni şenlendirmiyor maalesef. Böyle biline!

Son 2-3 gündür neredeyse sadece bu şarkıları dinliyorum. İnsanın ruh halini yansıtırmış ya şarkılar, son zamanlarda duygu yoğunluğuna girdiğimden bunlardan başkası kesmiyor İkisi de benim romantizmin doruklarına götürüyor. Dur sakın sarılma, amatör bir şarkı sanırım. Kardeşim sağolsun o bulmuş. Diğeri ise, Greats Love of All, Enbe Orkestrası’nın albümünden bir parça. Genel anlamda albümlerini beğendim diyebilirim. Neredeyse full dinliyorum bir kaç şarkısı hariç

Neyse fasulyenin faydasını anlatma bana, fasulye ver sesi duyabiliyorum. O yüzden uzatmaya gerek yok, buyrun dinleyin.

(daha fazla…)

Neden öyledir?Çünkü şarkıda der ki “Keşke gitmene izin vermeseydim, keşke ölseydim de gitmene engel olsaydım”.Ayrılığın ardından geçen yıllar sonrası yazılmış bir şarkı izlenimi veriyor Erhan Güleryüz ve AynA.Yeni bir şarkı sayılmaz,belki 2 yıl oldu.Ama benim devamlı dinlediğim bir şarkıydı.Bu sıralar bu şarkıya olan ihtiyacım gittikçe artmakta.Farkında olmadan defalarca dinliyorum ve hep gözlerim ağlamaklı.Neyse uzatmadan şarkıya geçelim.Benden tüm ayrılık acısı çekenlere gelsin,ama en başta Chiaro Di Luna’ma gelsin.
[MEDIA=6]

Ay Değil Mevsim Değil

Tadım tuzum kalmadı senden sonra
Çıkmadım dolaşmadım sokaklarda
Adını söyletmedim senden sonra
Ayrıldık deyip geçtim soranlara

Sonradan kor ayrılık
Derlerdi inanmazdım
Görseydin bu günleri
Ölürdüm bırakmazdım

Ay degil mevsim degil
Bir ömür geçti sensiz
Keşke böyle sevmeseydim
Aglıyorum çaresiz