Hatırına sustum. • 29.01.09
Bir albüm dinliyorum. Nazan Öncel. Aşk/ümit/ümitsizlik/acı/keder/sevgi/ne ararsan/ şarkıları. Ama kime yazılmış bilmiyorum. Bilmeyi de istemiyorum. Ben hayal etmek istiyorum. Belki kendi aşkıma sevgilime mal etmek istiyorum. Ya da her dinleyişimde eskilerden birisi gelsin gözümün önüne ne fark eder, şarkı beni anlatsın. Bana yazılmış ben yazmışım gibi. Herkes kendisini anlattığını sanmaz mı şarkıların? Ayşe/fatma/süheyla/ozan/mehmet/toygar ismini koymaz mı birinci tekil şahıslara?
Bir şarkıcı vardı. Hala var. Biriyle aşk yaşıyor. Her gittiği programda onun adı onun sanı sanki o da geliyor onunla. Yapışık ikizi gibi. Tamam kimse şarkılarını sokaktan geçen bir adama ya da kadına yazmıyor. Elbet herkes aşkını, acısını dile getiriyor. Ama kimse bağırmıyor o şarkıcı gibi. Ben şarkılarda kendi hüznümü görmek istiyorum. Elalemin Hüsnü’nü değil. Onu şenlendiren beni şenlendirmiyor maalesef. Böyle biline!




