Dün Tarih dersim için, tatilde olduğum memleketim Uşak’tan Denizli’ye gittim bir günlüğüne. Aslında bir işim vardı, bir kaç gün kalacaktım ama işimi beraber yapacağım kişi müsait olmadığı için ertelemek zorunda kaldım. Baktım daha son otobüse zaman var, en iyisi memlekete geri döneyim dedim. Cebimde de biraz para kalınca, uzun süredir özlemini duyduğum, emektar 6230′uma bir kulaklık aldım. Tabi otogara gelince hevesim kırıldı TemSA otobüs yüzünden. Denizli Seyahat genelde o saatlerde (20.00) ufak Sultan-Otokar koyuyor, telefonu kapatmıyoruz bari radyo dinleyeyim dedim. TemSA’da yok yok, uydu film hizmet Velhasıl, paraya ve hevese kıyamayıp, çıkarıp radyo dinlemeye başladım. Arada cızırtılar gelince MP3 Player’e geçtim ve beni bitiren o şarkıyı(Lucky Luke Soundtrack - I’m Poor LoneSome Cowboy ) dinledim. Görüntüm tam da şarkıya uyuyordu aslında.

Yolculuğun ortalarında tabi 32 MBlik boyutu olan hafıza kartımda şarkı bitince, radyoya geçtim. Gece olduğu için ormantasyon kokan şarkılar verince radyocu abiler/ablalar, ağlayasım geldi. Belki de ağladım. Neden bilmiyorum ama bir üzüntü kapladı bedenimi. Sonra aklıma İbrahim Tatlıses’in son albümündeki “Sözüm Yok Artık” şarkısının “Kimseye yaş dökecek gözüm yok artık…!” dizesi geldi. Hemen sustum ve acımasızca baktım dünyaya. Tabi sonrasın Çivril girişinde jandarma çevirince tırıs tırıs oldum toplandım Bizim fakülte askerlik erteleme işini bu dönemden itibaren öğrencilerin kendisinin yapacağını söylediği günden beri jandarma otobüsü durdurunca “Aha askere gidiyoruz, tihayeyhh” diye sevinsem de tırısmaktan kendimi alamıyorum Ayrıca sanırsam 18 Mayıs geliyor, Magia belirsizliğini koruyor.. Yalnızlık Allah’a mahsustur lafına inanıyorum ama aynı zamanda gidişatın “Benim de ömür boyu yalnız kalacağıma” doğru yol aldığına tanık oluyorum.