Çok fazla yazacak bir şey yok. Az önce cep telefonumda yeni bir güne girdiğimizi ve bu günün de önemli bir gün olduğunu belirten bir alarm belirdi. 18 Mayıs. Bu tarih geçen seneye kadar benim için her günden daha önemliydi, aslında bu sene de önemli belki ama nedense eskisi kadar mutlu değilim. İçim buruk. Belki 3-4 sene öncesinde söylediğim gibi “Ölene kadar” bugün, yani 18 Mayıs mutlaka önemli kalacak benim için. Ve geçen sene yazdığım yazıdaki gibi ben yine mevzu bahis şahsın doğumgününü kutlayamadım. En azından günde 4-5 bin kişinin gördüğü bir yerde bunu söyleyeyim ki içim biraz rahatlasın. Ve belki olur da buraya yolun düşerse bilmeni isterim: Her kiminle, nerde ve nasıl olursam olayım; sana bakışım nasıl olursa olsun; her yıl 18 Mayıs’ta senin için iyi dualar eden bir Emre var bunu bil.
(daha fazla…)

07.30 – Uyanma eylemi.
08.00 – Kahvaltı.
09.30 – Evden çıkıp Denizli’ye doğru yol aldım.
14.30 – Denizli’deki eve ulaşıp, şöyle bir nete baktım.
14.50 – Arkadaştan gelen mesaj üzerine kampüse aktım.
15.10 – Geri eve geldim :S
15.50 – Derse doğru hareket ve geç kaldım.
16.50 – Derin bir nefes alıp, uzun süredir kendisini buluşmaya davet ettiğim pek sevgili arkadaşım Efsun’da bir şans denemesi daha. Yine ekti tabi
17.20 – Bizim elemanların halı saha maçını izlemeye gittim.
18.00 – Ramço‘yla pidecide yemek faslı.
19.40 – Telefonuma kulaklık alıp, 20.00 otobüsüne bindim.
20.00 – Otobüs son model TemSa çıktı, kulaklık yalan oldu ama para ve heves boşa gitmesin diye şarj bitene kadar müzik dinledim.
22.50 – Uşak Şehirlerarası Otobüs Terminali’ne varış.
23.00 – Dandik firma tabi(Denizli Seyahat) servis yok, tabanvay + minibüs.
23.10 – Hava çok soğuk, yürümek zor ama evdeyim.
00.00 – Bir şeyler atıştırıp, PC başına geçtim.
01.24 – Yazıyı yayına soktum.
01.29 – Gece vakti kivi yedim mk