Alışıldık bir manzara,
Saatler yalnızlığı bir geçiyor.
Soğuk odamda bir başıma,
Seni gördüğüm rüyalarımın
Ev sahibi yatağımdayım yine.

Belli belirsiz tütüm kırıkları,
Beyaz çarşafta parlatır siluetini hafifçe.
Ay bulutlara naz yapar,
Resital havası hakimdir gökyüzüne.
AÅŸk kokusu usul usul yaÄŸar insanlara,
Düşer ağır ağır şemsiyesiz olanlara.
Her damlasını kapmak için,
Yarışır birbiriyle,
Gönül kapılarını açıp,sevipte
Sevilmeyenler…

Bir efkar türküsü duman olur sigaralara,
Her kadehte anason kokusu,
Gözlerde yaş olur,akar gizlice.
Islak perdenin ardından bakar gözler,
Uçsuz bucaksız ve acımasız dünyaya.
Sessiz bir haykırış kopar derinden,
Neden hep yalnızlık!
Kaderde gülmek yok mu,
Yoksa bu bir oyun mu Allah’ım?
Å?eytan mıdır kalbe sokan imkansız aÅŸkı,
Sana isyan etsin kulların diye!
Yoksa,
Yoksa ipleri elden bırakmayı kabullenmek midir
Aşığım,seviyorum demek!!!

Son duble atılır,
Kim olduÄŸunu unutursun.
Yavaşça uzanır yatağa,
Gözlerinin sana oyununu izlersin.
Tam o sırada,
Bir ışık parlar önünde.
Kendinden emin olmayan bir el
Yönelir ışığa;
Dokunamaz ama hisseder.
Yüzde hafif bir tebessüm belirir.
Gözler ağır ağır kapanırken,
Dökülür dudaklardan sadece bir kelime,
Fısıldanır belli belirsiz yârin adı….
GeLSoMiNo…!


by
iTaLiaNo20