Hayat bana yürü dediğinde ben izmir’de ayağa kalktım.Biraz yürüdüm aladımki sadece yürümek yetmiyor ve ben koşmaya başaldım ilk okulumu bitirip URLA’ya göç ettim.Göç ettim çünkü yatılı bir okulu kazanmıştım ve haliyle taşınırcasına eşyalarla yollara düştük ve artık liseli olduk çöm olduk ezildik tabi bu kısa sürdü dedelerle torunlar kaynaştı ve bu bizim için sosyal bir adım oldu.Sonra tiyaroya bulaştım bu beni bu günlere getiren engüzel aktivitem oldu ve bu iş beni açtı açıkcası. Birde sevmek oldu son zamanlar acı oldu ama bu da tecrübe oldu.Ve şimdilerde ege üniversitesin’de Biomedikal elektronik öğrenmeye çalışıyorum.Hayatı,insanları,ve rabbimin yaratmış olduğu diğer canlıların tamamını ve kendisini seviyorum.
saygılar ve sevgilerle

bünyaz..