Hanginiz bilir benim kadar

Karpuzdan fener yapmasını

Sedefli hançerle üstüne gülcemal resmi çizmesini

Beyit düzmesini

Mektup yazmasını

Yatmasını

Kalkmasını

Bunca yılın Halime’sini

Hanginiz bilir benim kadar memnun etmesini

Değirmende ağartmadık biz bu sakalı!

Ter döktük, gözyaşı döktük, kan döktük uğrunda.

Yol gittik, iz gittik, dere tepe düz gittik uğrunda.

Aşık olduk, aşkından öldük, peşine düştük, peşinden ağladık, peşini bırakmadık.

Sevdik sevmek yetmedi, sövdük sövmek yetmedi, söndük sönmek yetmedi, şarkılarda şiirlerde yandık.

Göklerde kartal gibiydik, yar olmadı bize deli, mapushanelerde demir parmaklıklara sarıldık.

Yar bize değil biz yare deli olduk.

Kalem de biz olduk, kağıt da. Yazıldık, çizildik, çözüldük.

Şairin yazdığını her seslendirdiğinde şarkıcı, kapalı kapılar arkasında kafamızı duvarlara gömdük.

Saçlarımızı yolduk, saçlarını yolup getirebilseydik bizden bu ömrümüzü çalanın..

Böyle kepaze hayatı sürüklemezdik..

Bir kaç mektupla bir sararmış resme bakıp da seni anmaya değmez, sana değmez dedik.

Sıfır dokuzyüzlü numaralar kadar sahte insanlarla kısa ve acısız adalara yelken açtık.

Vurunca dibine sakız rakısının birazdan daha fazla ağladık.

Bu gidişle bu aşk beni öldürür, kuluna bırakma sen al canımı demeye ramak kala frene bastık. Geri vitese taktık.

İşte tam burada arkamızı dönüp açık kapıdan çıkan biz olduk. Kimseye git diyemediğimizden ya da git diyebildiğimiz gidebilecek kadar şerefli olmadığından intihar süsü verilmiş gidişimizin ardından tarihe şu notu düştük:

Biri bana gelmesin.

Kimse bana gelmesin.

Şimdi benim yerime sevmek üzere dağılın.

Göksel kızkardeşimiz bir albüm çıkarmış.: Mektubumu buldun mu? Buldum

Albümdeki ilk notaları nerde ve ne zaman duyduğunuz da pek ehemmiyetli tabii. Ben İstiklal caddesinde bir kitap/müzikevinin camekanında dizi dizi Jose Saramago kitaplarına bakarken “sana bakan bir çift göz sen olayım sevgilim” diyordu derin bir ses.

Usturupluca açılmış hoparlörlerden kulağıma mışıl ninni modunda süzülüyor, gözümü kapattığım anda bir sevgili dizinde olmadığıma dair hiçbir belirti göstermiyordu.

Gözümü açtığım anda ise caddenin kalabalığı sarıp sarmaladı beni. Sendeleyemedim bile. Halbuki az önce dizlerine başımı koyduğum sevgili olabilseydi yanımda.. Vermeyince mabut neylesin Sultan Mahmut..

Gelgelelim albümün asıl can alıcı canevinden vurucu şarkısı o değilmiş. Aslında canımızı yakan şarkı albümde de değil. Göksel’in Türkçeleştirilmiş sözlerle söylediği “Baksana talihe” adlı şarkıyı 80 ve öncesi doğumlu her ölümlü bir başka dilde ve bir başka hatundan dinlemiştir çocukluğu boyunca. Hem de defalarca.

Şarkının adı “Viens dans ma vie” dir. Türkçe meali “Hayatıma gir” gibi söylenebilecek arabesk soslu o devirde aranjman diye seslendirilen ama söylendiği dilden dolayı insanın o anda karşısında dans edene şıppadanak aşık olma hislerini nüksettiren mutedil dalgalı içimizi ılık bir akdeniz gecesi ölçeğinde ısıtan bir şarkı.

Şarkının kime ait olduğu, asıl hangi dilde söylediği, Ajda Pekkan’a Fransızcasını kimin yazıp vermiş olduğu gibi bilgileri ekşisözlükte bulmak mümkün. ben kafanızı şişirmeyeceğim.

Bırakacağım sözü Ajda‘ya. Mutedil dalgalanın bakalım.

*sen benim yüreğimdeki ateş olacaksın..

Dün bilimum video sitelerinden birinde malumu aliniz yeni ölen -ve hatta ölmemiş olabilir mi acaba diye de düşündüren- MJ abimizin bir klibinin altında şöyle bir yorum okudum:

“Sadece Amerika’da fakir ve zenci bir erkek çocuğu olarak dünyaya gelen bir insan zengin ve beyaz bir kadın olarak ölebilir. Size ve tüm o sevgi dolu cümlelerinize acıyorum. You’are pathetic*!!!”

Tebdil-i Mekan’da okuduğum yazıdan sonra bazı insanların evet doğru dünyaya sığmadığı fikri çok hoşuma gitti. Onlar dünyaya sığmıyorlardı ama kendi dünyalarını içlerine sığdırmakta güçlük çektikleri için taşırıyorlardı bize doğru. Kimisinde şiir oldu damladı. Kimisinde yazı oldu aktı bedenlerimize. Kimisinde sesler ve görüntüler aynı anda çağladı.

MJ’in müziğinin özenle hazırlanmış videokliplerine yeniden bir göz gezdirince yahu bunlar da CD’den dinlenecek malzemeler değil ki dedim kendi kendime! Adam zirvede olduğu her 10 yılda kendini yenilemeden duramayan kendini yenilemek derken görüntüsünü de %100 değiştirmeden edememiş bir adam. Kliplerinde hep bir muziplik hep beklenmedik bir görüntü bir dans seyirciyi ters köşeye yatıran bir bitiş!

İtiraf edeyim lisedeyken “Moonwalker” filminin ikinci yarısını ulan para verdik acaba ne yapmış devamında diyerek seyretmiş olsam da şimdi düşünüyorum. Hangi müzik adamı hayal gücünden taşanlar için o kadar uzun metrajlı bir klip çekmeye tamam çekmek neyse de o filmi bütün dünyada diğer adamakıllı filmlerin arasında vizyona sokmaya muktedir olmuştur ki? (hakkını yemiyim bi de Pink Floyd’un “The Wall” u var:) )

Asi olmayan yerden fikir çıkar mı? Fikrin çıkmadığı yerden yaratıcılık yaratıcılığın olmadığı yerden de eser çıkar mı? Adam yaratılmış olduğu renge varıncaya kadar bir asilik içinde. Ama “Remember the time” klibini yayınlarken dediler ki klipte oynattığı  oyuncu  Eddie Murphy ve manken İman siyah ırka karşı olan bir saygı duruşuymuş falan fişmanmış.

Bu ne perhiz bu ne MJ diyesi geliyor insanın! Ama belki de “ben böyle olmaktan utandım değiştim ama siz utanmayın! Ben şimdi de değiştiğim için utanmaktayım!” demek istedi kral kimbilir?

Kaşının üzerinde gözü var ya da taraftar önyargısıyla yav bu adam şu renk doğdu bu renk öldü diye düşünmeden yaptıklarını müziğini, müziğinin görüntüsünü kucaklıyorum ben. Adını belki de bir kez duymuş müziğinin mi’sini bile duymamış bir nesil öğrendi şimdi neler yaptığını. Ve ne güzel şarkıları varmış yav bu adamın dediklerini biliyorum bizzat.

Bir zamanlar rahmetli Barış Manço’nun ölümü üzerine yapılan dedikodular vardı. Bir dünya starında ise dünya çapında dedikodular olacaktır. Ama eğer gerçekten öldü ise  “Liberian girl” klibindeki yönetmen tavrıyla saklandığı yerden çıkmayacaksa  eğer, neden nasıl öldüğü adli tıpın ve ailesindeki varislerinin işi olmalı.

Ben sesiyle, müzisyenlik anlayışıyla, çektiği görüntülerdeki hayal gücüyle, insanları peşinden sürüklemesiyle, dansıyla bir daha eşi benzeri en azından bizim dünyada ikamet ettiğimiz süre içinde gelmeyecek olan bu adam/insan/zenci/kadın/beyaz/baba/gay her ne ise onu hep bembeyaz dişleriyle muzipçe sırıtması ve parmaklarındaki ne idüğü belirsiz yara bantları ile anacağım.

Doğduğu ve öldüğü andaki rengiyle ilgilenerek kendilerini SİYAH la BEYAZ ın farkını görüyorum sananlar ise bu adamın geride bıraktığı müzikal ve görsel mirastan hiç nasiplenemeden ömür boyu kulak ve renk körü olarak yaşasınlar!!!

*acınacak haldesiniz!

Yok bi garezim nüfus müdürlüğüne aslında. Ne onlar benim tavuğuma ne de ben onlarınkine kışt dedim. Ama geçen gün, felç geçirttirecekti beni köftehor sitesi.

Efenim mevzu şu, bir arkadaşın medeni durumunu öğrenmek için nüfus müdürlüğünün sitesinden TC Kimlik no doğrulama yoluna başvurayım dedim. Neyse gittim siteyi açtım, kimlik no doğrulama seçeneği yok ! Ulen nasıl etsek ne yapsak derken, oradan buradan direk linkini buldum doğrulatmanın, fakat sistemi kaldırmışlar. Sadece sorgulama yapabiliyoruz. Ee şimdi arkadaş, bu bi arkadaş evlendiyse soyadı değişmiştir ben nasıl bileceğim derken başladık denemelere. Adı soyadı, ana adı baba adı vs. yazdık fakat bu sefer demez mi bu sistem “Cilt no vs. giriniz” diye. Kafam attı, neyse onları da girdim cilt no aile no ve sıra no’yu tek tek. Sonucu öğrenmek için tıkladık, haydaa bu sefer de demez mi “Belirtilen bilgilerde kişi bulunmasına rağmen, ad ve soyad tutmamaktadır.”. Ohho, benim sigortalar tek tek “Çat” diyerekten kapatmaya başladı. Tek sigortam kaldı açıkta,o da kalbin sigortası. Beyin filan shut down modunda. Neyse sonra beynin sigortasını kaldırdık, düşündük ve hatırladık. Neyi hatırladık dersek, bu arkadaşın isim ve soyismi nüfusta arıza bi vaziyette girilmişti. Mesela adı Yalın ise, YALİN olarak girilmişti sanırım. Ama sadece sanabildim, bulamadım adının nasıl yazıldığını. Giriyorum giriyorum, habire “Ad soyad tutmuyor güzel kardeşim” mesajı veriyor. Ben de dedim, “Ahanda korktuğum başıma geldi. Bizim CDL XXX, olmuş CDL YYY.” Hemen bilimum efkar şarkılarının yerini aradaım müzik klasöründe. Bir “Ellerin Kadınısın”, bir “Gelin Olmuş Gidiyorsun” aradım ama bulamadım, ki zaten bulana kadar ulayn dedim belki soyadındadır o harf yanlışlığı.

Bir de CDL XXx olarak girdim ki, şratanak bilgiler karşıma çıktı, hala soyadı aynı yane resmi olarak evlenmemiş kerata. Nasıl sevindim öyle böyle değil. Ama gelip-geçici bir sevinç. Sonunda değişecek o soyadı, ama o zamana kadar umut fakirin ekmeği =)

• Bu blogda çalışma yoktur.
• Buu blog sahipsiz değil.
• Bu blogda birden fazla yazar bulunmaktadır.
• Bu blogun yazarları, kendi alanlarında orjinal yazılar yazabilmektedir.
• Bu blogun sahibi günün büyük kısmını boş işlerle geçirmektedir.
• Bu blogun en aktif yardımcı yazarı, blogu foto-blog olarak kullanabilmektedir.

Fakat bunlara rağmen, bu blog aktif ve düzenli yayın yapamamaktadır. Bu sebepten ötürü, birisi gelsin bu blogu doldursun

kırmızı stilettolar ve mor çiçekli elbise. uysa da uymasa da. hani pet shop boys un domino dancing klibindeki kızın elbisesi vardır ya onun gibi.

saçlar dağıtılmış rüzgarlara bırakılmış. topuklar yüksek boy uzun. sevgili namzeti ister yakından yürüsün. ister karşı kaldırımdan. parfümün kokusu orayı da tutar. ama sarılaydım beline karşı kaldırımdan olmaz.

havuza falan gidilirse banu alkan bikinisi mevcut. kocaman beyaz çerçeveli güneş gözlükleri -çalıntı espri ile- sizinkisi lcd mi plasma mı sorusunu akla getirmeli.

kot ya da herhangi düşük bel bir pantolon. henüz hooker tattoo yapılmadık bölgeyi ortada bırakmış. adı üstünde bu dövmeyi yaptırmak da yakışık almıyor artık. başka yerler ve çareler bulunmalı. kız kolunda damga olmalı.

akşam sigara inceliğinde siyah topuklular. bırak da sarılayım ayaklarına kum gibi kum gibi ezip geç olayından. üstünde dizüstü bi elbise ile dizüstüme gel. etek sarı. sen etekten.

yanıp sönen ışıklarda kıvrılan beller. hip hop hip hop eden kalçalar. tek tek tequila shotlar. sonunda bak bu sözlerin lafta kalırsa senin o tabiini tabiini yerimler.

google da bulunan ev anahtarları. gece bilimum sessiz harflerle konuşma imkanı. bolca n ve m kullanılmalı. arada önüne sesli harf eklenmiş h harfi de bulundurulmalı. armut dalda kız balkonda sallanmalı. balkon yani açık hava zihinleri açar.

ertesi gün ertesi gün derken o günün sabahıdır artık. uyanılmalı. ama nasıl. yatakta kahvaltı iyi gider. taze uyanmış beden üstü bir buçuk şeftalili dondurma. varsa çikolata sos da damlatılmalı. tutunca ellerini ölesim gelir.

son olarak spor ayakkabı ve kot pantolon.  gelse de gitmese mi arada bir mi gelse. aman yolla beyoğlu na yolla. aşkın uygarlığımıza uyarlanmış tarifi bu. uysa da uymasa da.

Az önce siteye girince otomatik WordPress güncellemesi kontrol eden eklentinin uyarısıyla irkildim. Keraneci arada feyk güncellemeler vermişti baya, ilkten tınlamadım ama bu sefer 2.8′i görünce ahanda dedim tamam upgrade edelim.

Neyse eklenti aracılığıyla WordPress’imizi 2.8 durumuna getirdik. Ben onu baya ahım şahım birşeyler olacak, işte veritabanı yedekleyeceğiz – dosyaları yedekleyeceğiz vs. vs. derken 5 dakika sürer diyordum ki; eleman zırt diye WordPress 2.8 güncelleştirmesini başarıyla indirildi ve kuruldu demez mi?

Bu aralar blog alemine baktığım yok, güncelleştirme neyi içeriyor bilmiyorum ama sanırım dandirik basit bir güncellemeden ibaret WordPress 2.8. Ya da benim eklenti kafayı yedi, araştıracağım bunu.

Kulağımda James Blunt’un hareketli az bişey de zorlarsak romantiğe yakın şarkısı var. “I really want you to really want me..”. “But” diye devam ediyor tabi, işimiz zaten “ama”larla. Onun beni istemesini gerçekten isterim, ama bak sen benzine de zam geldi aq vb. işte.

Hani olsa da şöyle bir sevgilim; elinden tutup, sahil kenarında soğuk bir havada yağan yağmurun ısıttığı/ıslattığı yüzüne bakarak mutlu olsam. Liseli aşıklar gibi, dizlerimizi büküp otursak kumsalın oradaki küçük tahta banka, ayakkabılarımızın içine kum girse. Ege’nin o imbatı hafif hafif yalasa yüzümüzü, kaçamaktan dudak yoklamaları yaparken.

Oturduğum yerde, ürperdim şimdi soğuktan. Ama o soğuk, öyle bir hale gelse ki; sevgiliye sarılmanın kurnazca bahanesi olsa. Çakallığa yatsam biraz ha? “Eliniz boş mu bayan? Eğer boşsa tutup, ısıtabiilir miyim?” diye saçma bir soruyu, utangaç bir şekilde sordursa hani. Tabi sonrasında, o pamuk ellere sarılıp; duygularımızı tenimizden birbirimize aktarsak, ısınmak bahane ya. Kim ölmüş ki Mart’ın ortasında kıyafetleriyle soğuktan zaten? En fazla üşütür hasta olursun belki, bak o da güzel ya işte. İlgi gösterecek bir sevgili olsa, çok mu fena olur hasta nazı yapmak?..

Belki havalar düzelince, sahile inmek istese bu sevgili. Ama cebimde beş kuruş para olmasa n’olur ki? Aman vazgeçtim ben, istemem. Kızdan para mı isteyeceğiz bir de, yok daha neler! Aslında bak iyi aklıma geldi. O dediğin sevgiliden 55 kilo olsa elimde, minibüse binip gidelim dese? Ben de türlü bahaneler sıralasam, “Yok işte başım ağrıyor sevgilim bugün olmaz.”, “Bugün Meri Teyzeler gelecek, hayatta olmaz.”, “Annem 2 saate kadar gel, yoksa döverim seni dedi” gibisinden. Tutar mı ki, yok daha neler canım? Hem ben erkekim nasıl başım ağrısın, ya da Meri Teyze gelsin ki. Ulan asıl bombayı unuttum, yatılı okuyan çocuğun, anası mı olur ki orada da, çağırsın 2 saate eve! İşte şimdi sıçtık desene. Ama dur be, bu çıtır sevgili, karın ağrımı anlasa da dese ki “Canım nolcak para dediğin ne ki, ben veririm.”, ben de öpmelere doyamasam onu oracıkta.

E yaz da gelse artık tabi, kıçımız donmasa fazla soğukta. Gitsek, kışları akan dereler geçsin diye yapılan yapay kanallarda kurbağa taşlasak. Yok be kurbağalara bir garezim yok benim, hem zaten laf aramızda, vuramıyor da bu keşke olsa sevgili. Yani öyle bir sevgilim olsa da vuramasa, incitemese hayvanları.

Durduk yere gezerken, sivil polis çat diye kimlik sorsa bize, yusuf yusuf eder miyim ki? E artık etsek de çaktırmayız, hem zaten ne diye tırsayım polisimizden. Ama sevgilim heyecandan adını zar zor söyleyip, doğum tarihini benimkinin aynı olarak verse?

Ne güleriz demi lan blog? Afedersin kıçımızı bile yırtarız, kıza hiç acımadan. Hmm, ne? Evet mi dedin? İyi o zaman, bi siktir git de o kimse bul gel bana hadi bakayım

Facemde arkadaşların birinden düştü bu video/şarkı. Baktım görüntü ses gavurlara benziyor, dinleyek dedim. Benim küçük laptopun hoparlörü her ne kadar SRS olsa da bi boka yaramadığından fazla net gelmiyo tabi ses Bi baktım Türkçe’ymiş dinlediğim, hemen bi bakalım dedim. Fakat videoda şarkı ve söyleyen yazmadığı için nasıl arayayım derken, klipte gözümüze sokulan klip sponsoru Auto Ersan aklıma geldi Tabi benim gibi dikkatli(!) izleyiciler hemen lafmacun’da bunu paylaşmışlar ve şarkının adının Birini Bıraktım olduğunu öğrendim iyi de oldu tabi. Şarkı güzel, adamlar güzel ritm tutturmuşlar. Şarkı sözleri biraz komik gibi gelse de yaz gününün sıcağında coşmak için gayet iyi şarkı. O değil de beni şarkıya asıl çeken klipteki chick oldu. Bildiğin piliç yani. Öyle böyle güzel bir şey değil, yirim ben bunu yahu modunda resmen Neyse Allah sahabına bağışlasın da biz de klibi paylaşalım. Klipteki hatunun adı Funda Kılıç isteyen, merak eden olursa Grubun sitesine ise burdan ulaşabilirsiniz. Orada bu şarkının MP3ü ve grup elemanları hakkında bilgiler var Klip ise ahanda:

Fabian Ernst. Nasıl çaktı ama? İnsan ister istemez merak ediyor. Başka alanlarda performansı nasıldır acaba diye Şimdi bi ekiz yatağa çimen yeşili çarşaflar sermeli. Mustafa Denizli’den de taktik aldırmalı.

Sonra yeşil sahalarda 90+5 dakika nasıl koşuyorsa öyle. (yaaaaaaaaaaaaa)

Varsa profesyonel futbolcu sevgilisi olan bilgileri bekliyoruz. İlle de takım ve isim vermeye gerek yok. Bank Asya olur, Bundesliga olur, La Liga olur, Premier League olur. Her türlü olur. Merak ettik bir bilene danışalım dedik.

Neden yüzüklerini öperler gol atınca mesela bu adamlar? Karılarına seni seviyorum mesajı mıdır? Başka bişi midir?

Kellik ve performans bir arada mı gitmektedir? Ne de olsa bakıldığında kel amcaların hepsi iyi birer sporcu. Erkeğin saçından tutamamak nasıl bir histir mesela öpüşürken? Bunlar hep toplumun merak ettiği ve bilmesi gereken şeyler.

Ben küçücük bir faydam olursa diye soruyorum burdan. Hani göremeyenlere göz soramayanlara soru işareti misali. Görevimiz aracılık. Bir kazancımız yok.